نشریه : معرفت کلامی

نویسنده : پدیدآورنده : احمد عابدی
پدیدآورنده : مهدی دیناروند

سال هفتم / شماره پیاپی 17 / صفحه 53-70

چکیده :

عارف کامل، حضرت علامه میرزا محمد علی شاه آبادی که از نوادر دوران و نوابغ زمان است و حقیقتاً ایشان را باید مفسر جدی فطرتِ قرآنی دانست، با نظریۀ فطرت خود، مبنای وثیقی در تبیین ارتباط میان کتاب تکوین (انسان) و کتاب تدوین (قرآن) بنا نهاد. اینکه تمام دین با همۀ اصول و فروعش و با فقه و اخلاق و اعتقادیاتش ریشه در فطرت بشری داشته باشد، می تواند از نظریۀ فطرت علامه شاه آبادی قابل اصطیاد باشد. لذا در این مقاله به تبیین نظریۀ فطرت ایشان پرداخته و کوشیده ایم که فطری بودن تمام ارکان و اجزای دین (توحید، معاد، نبوت و امامت، اخلاق و احکام) را مبتنی بر نظریۀ فطرت آیت الله شاه آبادی مورد بحث و بررسی قرار دهیم و به اثبات برسانیم. همچنین به برخی از نتایج حاصل از این نظریه در حوزه های گوناگون دین و اخلاق، از جمله استفاده ای که می توان از آن در اثبات «خالی نبودن زمین از حجت حق» کرد، اشاره شده است.

کلیدواژه های مقاله :فطرت، توحید، معاد، ولایت، اخلاق، عشق
.

منبع : hadith.ir