به نقل از آکاایران: دعای نُدبه ندبه به معنای خواندن، گریه بر شخص مرده همراه با ذکر خوبی های اوست. این دعا مشتمل بر عقاید شیعه و تأسف بر غیبت مهدی است که از امام ششم شیعیان نقل شده است.

دعای ندبه

آکاایران: از خواص دعای ندبه این است که هرگاه در جایی با حضور قلب و اخلاص تمام و توجه به مضامین عالی آن خوانده شود عنایت و توجه امام زمان(ع) را به آن مکان جلب می کند بلکه باعث حضور حضرت(ع) در آنجا می گردد‎ چنان که در بعضی جاها اتفاق افتاده است. دعای ندبه بسیار جامع است و بیانگر تاریخ انبیاء و اولیای الهی بر روی زمین است. این تاریخ از حضرت آدم(ع) شروع شده و تا آخرین حجت الهی حضرت مهدی(عج) ادامه می یابد. این دعا توسط حضرت امام صادق(ع) به شیعیان و شاگردانش تعلیم داده شد و فرموده اند: این دعا را در اعیاد چهارگانه ی فطر، قربان، غدیر و جمعه بخوانید و در عصر غیبت با پیشوای الهی حضرت مهدی(عج) راز دل گفته و تجدید میثاق کنید.

در نوشته های حجت الاسلام حاج شیخ مهدی که از کتاب سید جواد نقل کرده بود و او یکی از امام جماعت های مورد اطمینان در اصفهان و دارای مقامات عالی معنوی بود و آسمان بر راستگوتر از او سایه نیفکنده بود، دیدم که چنین نگاشته بود:

روستای صالح آباد متعلق به من و چند شریکم بود. عده ای تصمیم گرفتند روستا را از ما به زور بگیرند و گروهی را به سوی ما فرستادند و هر چه صحبت کردیم سودی نداشت. عریضه ای برای امام زمان(ع) نوشتم و آن را در جوی آبی رها کردم و به «تخت فولاد» رفتم و دعای ندبه را با تضرّع و گریه خواندم و چند بار تکرار کردم:

ای فرزند احمد ؛ آیا به سوی تو راهی هست که ملاقات شوی؟

یک دفعه صدای پای اسبی را شنیدم و عرب اسب سواری را دیدم که به من نظری کرد و از دیده ام پنهان شد و قلبم با آن مشاهده آرام گرفت و راحت شد و اطمینان پیدا کردم که کارم درست می شود. شب بعد کارم به بهترین شکل درست شد؛ من, آن حضرت(ع) را بارها در خواب دیده ام و او به همین اوصاف بوده است.

دعای ندبه ،نه تنها در همین امروز ، ما را متوجه جایگاه عقیدتی- تاریخی مان می نماید ، بلکه متذکر این نکته دقیق است که مواظب باشیم هدف گم نشود و در نتیجه گرفتار روزمرگی ها نشویم و از ثمر دهی جریان نورانی حرکت انبیاء در سراسر تاریخ بشر غفلت نکنیم ، و از وعده بزرگ خداوندکه حاکمیت جبهه نور بر جبهه ظلمت است ، باز نمانیم .

گردآوری: بخش دین و اندیشه آکاایران