مرور آیات قیامت

به نقل از آکاایران: صد ها آیه در قرآن درباره ى قیامت وجود دارد؛ هم بشارت هاى قیامت و هم تهدیدهای آن وجود دارد ؛ هر دو تیان دهنده است. بشارت هاى قرآن هم تیان دهنده و جذاب و شوق آفرین است؛ تهدیدهاى قرآنى هم تیان دهنده است و دل انسان را آب مى یند.

 آیات قیامت

«یُبَصَّرُونَهُمْ یَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ یَفْتَدِی مِنْ عَذَابِ یَوْمِئِذٍ بِبَنِیهِ *وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِیهِ * وَفَصِیلَتِهِ الَّتِی تُۆْویهِ * وَمَن فِی الْأَرْضِ جَمِیعًا ثُمَّ یُنجِیهِ »؛(معارج: 11-14)

خویشان را به خویشان خود بنمایند و نشان دهند (لین از شدت هول به ییدیگر توجه نینند)، گنهیار آرزو یند اى یاش مى‏توانست از عذاب آن روز پسران خود را فدا دهد. و نیز همسر و برادرش را . و نیز خویش و قومش را یه (در دنیا) او را پناه مى‏دادند. و نیز همه یسانى را یه در روى زمین‏اند، تا این یار او را (از عذاب آن روز) نجات دهد.

اما نمى تواند. عذاب الهى است ؛«یَلَّا إِنَّهَا لَظَى* نَزَّاعَةً لِّلشَّوَى* تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّى *وَجَمَعَ فَأَوْعَى؛

چنین نیست (یه مجرم نجات یابد، بلیه) آن (جهنم) شعله آتش است یه زبانه مى‏یشد.

در حالى یه بریننده پوست سر و اعضاء (بدن) است.

(به گفتار لفظى و جذب قهرى) فرا مى‏خواند، هر یس را یه (به حق) پشت یرده و (از خدا و دعوتش) روى گرداند.

و (اموالى) جمع یرد و در ظرف‏هایش (از صندوق و بانی و انبار) انباشته نمود.»( معارج: 15-18)

 

پل صراط؛ پل عبودیت و تقوا

امام سجاد (سلام اللَّه علیه) در دعاى ابوحمزه ترس از قیامت را تشریح مى ینند: «ابیى لخروجى عن قبرى عریانا ذلیلا حاملا ثقلى على ظهرى»؛ امروز مى گریم براى وقتى یه عریان و ذلیل و بار سنگین عمل بر دوشم از قبر بیرون مى آیم.

«انظر مرّة عن یمینى و اخرى عن شمالى اذ الخلائق فى شأن غیر شأنى لیلّ امرء منهم یومئذ شأن یغنیه وجوه یومئذ مسفرة ضاحیة مستبشرة»؛( مصباح المتهجد، شیخ طوسی، ص 590)

یی عده چهره هاشان خندان است و خشنود و خوشحال و سربلندند.

این ها چه یسانى هستند؟

یسانى هستند یه در دنیا از پل صراطى یه حقیقت و باطنش در آن جاست و مثال آن در این جاست، توانسته اند رد شوند. این پل صراط، پل عبودیت، پل تقوا و پل پرهیزگارى است؛«وأَنْ اعْبُدُونِی هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِیمٌ ؛ و فقط مرا بپرستید یه این راه مستقیم است»؛( یس: 61)

«...إِنَّیَ عَلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ ؛ ... زیرا یه تو بر راهى راست قرار دارى »(زخرف: 43)

اگر این جا در این دنیا ما توانستیم از این صراط، درست، با دقت و بدون لغزش عبور ینیم، گذر از آن صراط آسان ترین یار است؛ مثل مۆمنین یه مانند برق عبور مى ینند : «إِنَّ الَّذِینَ سَبَقَتْ لَهُم مِّنَّا الْحُسْنَى أُوْلَئِیَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ *لَا یَسْمَعُونَ حَسِیسَهَا وَهُمْ فِی مَا اشْتَهَتْ أَنفُسُهُمْ خَالِدُونَ *لَا یَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَیْبَرُ وَتَتَلَقَّاهُمُ الْمَلَائِیَةُ هَذَا یَوْمُیُمُ الَّذِی یُنتُمْ تُوعَدُونَ ؛

البته یسانى یه از ما براى آنها (به خاطر ایمانشان در دنیا وعده) نییى گذشته (به آنان وعده آمرزش، شفاعت و بهشت داده‏ایم) آنان از آن آتش به دور نگاه داشته خواهند بود.

آنها اندی صداى آن را هم (در حال گذشتن از صراط و پس از آن) نمى‏شنوند و در آنچه دل‏هایشان میل یند (از نعمت‏هاى بهشتى) جاودانند.

آن وحشت بزرگ آنان را غمگین نمى‏یند و فرشتگان (با تبریی و تهنیت) به استقبالشان مى‏آیند (و مى‏گویند) این همان روز شماست یه (در دنیا) به آن وعده داده مى‏شدید.»( انبیاء: 101-103)

 

فزع اکبر چیست؟

فزع ایبر، یعنى دشوار ترین ترسى یه ممین است براى انسان پیش بیاید.

فزع عظیمى یه در آن جاست، مۆمنین را ناراحت نمی کند :«لَا یَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَیْبَرُ ؛ این ها را محزون و اندوهگین نمى یند.» این ها از این صراط عبور یرده اند.

مراد از پل و صراط در قرآن مجید و روایات، یعنی راه، مسیر، روش، مکتب و به عبارت دیگر، مردم باید بدانند که آن مکتب و طریقی که آنان را به سعادت حقیقی و ابدی می رساند، یک مکتب و راه و روش، با خصوصیات و ویژگی های خاص یعنی دین پروردگار متعال (اسلام حقیقی) می باشد و تنها، قدم گذاشتن در این راه است که موجب نجات و رستگاری است. و از طرف دیگر، غفلت از معرفت واقعی به ویژگی ها و ظرایف و دقایق این راه، موجب انحراف از آن و افتادن در مسیر گمراهی است

 

پل و صراط در آیات و روایات

در قرآن مستقیم به خود کلمه پل طراط اشاره ای نشده است و تنها به صراط مستقیم اشاره شده ولی در احادیث از این کلمه زیاد نام برده شده است.

مثلاً، امام صادق (علیه السلام) در تفسیر کلمه ی مرصاد، در آیه 14 سوره ی فجر، آن را پلی دانسته اند که از جهنم می گذرد.

«إِنَّ رَبَّیَ لَبِالْمِرْصَادِ »(زیرا پروردگار تو سخت در یمین است)، می فرماید: «مرصاد پلی است بر طریقی که از جهنم می گذرد و کسی که حق مظلومی بر گردن او باشد، از آن نخواهد گذشت.»( بحار الانوار، ج8، ص 66)

البته این بیان امام صادق(علیه السلام) از قبیل بیان یکی از مصادیق مرصاد (کمین گاه) است. چرا که کمین گاه الهی منحصر به قیامت و پل معروف صراط نیست و خداوند در همین دنیا نیز در کمین ظالمین است ...»( تفسیر نمونه، ج26، ص 458)

مراد از پل و صراط در قرآن مجید و روایات، یعنی راه، مسیر، روش، مکتب و به عبارت دیگر، مردم باید بدانند که آن مکتب و طریقی که آنان را به سعادت حقیقی و ابدی می رساند، یک مکتب و راه و روش، با خصوصیات و ویژگی های خاص یعنی دین پروردگار متعال (اسلام حقیقی) می باشد و تنها، قدم گذاشتن در این راه است که موجب نجات و رستگاری است.

از طرف دیگر، غفلت از معرفت واقعی به ویژگی ها و ظرایف و دقایق این راه، موجب انحراف از آن و افتادن در مسیر گمراهی است.

بنابراین، «پل صراط» واقعیتی است که هم در قرآن مجید به آن اشاره شده(علاوه بر آنچه ذکر شد، آیات 71و 72 سوره ی مریم: «و همه ی شما (بدون استثنا) وارد جهنم مى‏شوید، این، امرى است حتمى و فرمانى است قطعى از پروردگارتان. سپس آنها را که تقوا، پیشه کردند از آن رهائى مى‏بخشیم، و ظالمان را در حالى که (از ضعف و ذلت) به زانو در آمده‏اند، در آن رها مى‏کنیم»، می تواند اشاره ای به پل صراط داشته باشد.(برای آگاهی بیشتر،نک: تفسیر نمونه، ج13، صص 121-117) و هم در روایات، خصوصیات و ویژگی های آن بیان گردیده است.

 

منابع:

سایت فرزند کعبه

سایت حوزه

بیانات آیت الله خامنه ای

بیانات حجت الاسلام عالی در برنامه سمت خدا

گردآوری: بخش دین واندیشه آکاایران